Coraz więcej czasu spędzamy w pozycji siedzącej. Praca przy komputerze, nauka, dojazdy samochodem, korzystanie z telefonu i oglądanie telewizji sprawiają, że codzienna dawka ruchu często jest zbyt mała. Problem polega na tym, że skutki braku aktywności nie pojawiają się od razu. Organizm stopniowo traci kondycję, mięśnie słabną, a zwykły wysiłek zaczyna sprawiać większą trudność.

Światowa Organizacja Zdrowia wskazuje, że około 31% dorosłych na świecie nie osiąga zalecanego poziomu aktywności fizycznej. To około 1,8 miliarda osób. Wśród nastolatków sytuacja jest jeszcze bardziej niepokojąca — około 80% młodych ludzi nie spełnia zaleceń dotyczących codziennego ruchu.

Brak ruchu może wpływać na wiele obszarów zdrowia. Zwiększa ryzyko nadwagi i otyłości, obniża wydolność organizmu, może pogarszać samopoczucie i jakość snu. Długotrwały siedzący tryb życia wiąże się również z większym ryzykiem chorób przewlekłych, takich jak choroby układu krążenia, cukrzyca typu 2 czy niektóre nowotwory.

Warto pamiętać, że nawet osoby, które nie uprawiają sportu, mogą stopniowo zwiększać swoją aktywność. Dobrym początkiem jest częstsze chodzenie pieszo, krótkie przerwy na rozciąganie, ograniczenie czasu spędzanego przed ekranem, aktywne spędzanie weekendów lub udział w lokalnych zajęciach sportowych.

Nie chodzi o to, aby każdy został zawodnikiem. Chodzi o to, aby organizm regularnie pracował. Ruch jest naturalną potrzebą człowieka, a jego brak z czasem odbija się na zdrowiu.

Proste hasło do zapamiętania: siedzenie skracaj, ruch dodawaj.